‫-: ارائـه‌ای از رسـانـه‌ی بـزرگ نـایـت‌مـووی :- ‫-:: NightMovie.Co ::-
‫-: کیانـوش و محمـد :- ‫-:: Kianoosh_93 & Dunham ::-
‫هیچ چیز با ارزشی ‫بدون زحمت به دست نمیاد
‫یک اثر هنری فقط وقتی ‫که از نیاز نشعت بگیره ...
‫خوب تلقی میشه
‫این نیاز میتونه سیاسی یا شخصی باشه
‫یا در حالت ایده‌آل، هردو
‫هنر باید یک تقابل باشه ‫باید بیننده رو شوکه کنه، شما رو بترسونه
‫و هانا
‫یک هنرمند نیازمند بود
‫و فکر میکنم همین اتفاق هم افتاد
‫اون باعث ترس مردم شد
‫خیلی‌خب
‫اون وقت چطور همچین طرحی ‫باعث میشه که مردم
‫کمتر ما رو هدف آزار و اذیتشون قرار بدن؟
‫چون انگار داریم این کلمه رو مال خودمون میکنیم
‫بهش جنبه مثبت میدیم
‫مثلاً میگیم ما دو تا آشغالیم ‫با ما در نیوفتین
‫مثل لباس ابرقهرمان‌ها، نه؟
‫مثلاً میگیم "یک پرنده، یک هواپیما ‫اون‌ها آشغالن، ما آشغالیم"
‫آره، منتها بهتره این‌هاش رو نگی
‫یک روح نیازمند ‫دنبال راحی برای ابراز نیازشه
‫سکوت هیچوقت کارساز نیست
‫ولی وقتی درونت کلی درگیری داری ...
‫جامعه از ما انتظار داریم سکوت کنیم
‫و وقتی درگیری‌های درونت بیش از حد باشه
‫و نتونی حرف‌هات رو به کسی بزنی ‫وضعیت خطرناکی به وجود میاد
‫کوین، عزیزم، ناهارت رو فراموش کردی
‫- مرسی، الان میام ‫- باشه
‫حدت
‫رو
‫بدون
‫وای خدا، این تمرین‌های صبحگاهی ‫دهنم رو سرویس کرده
‫امروز راس ساعت چهار و نیم از حال میرم
‫یا میتونی بیای خونه ما
‫فکر نکنم برای سکس حال داشته ...
‫برای شام ‫خونواده‌م میخوان ببیننت
‫- جدی؟ ‫- آره
‫خیلی باحاله
‫- وای خدای من، خیلی دلهره دارم ‫- نه، چیز خاصی نیست
‫پدرم بر حسب اتفاق چند روزی اومده
‫من هم که مدام از تو صحبت میکنم
‫خیلی هیجان زده‌م، عالیه
‫- بعد کلاس سوم می‌بینمت ‫- باشه، فعلاً
‫عزیزم، میخواستم راجع به ...
‫صبرکن ببینم، من باید برم لباس بخرم
‫- نیازی به این کارها نیست ‫- حداقل برم این لباس‌هام رو عوض کنم
‫- حداقل یک ساعتی کار دارم ‫- باشه، ایرادی نداره
‫هی، راستی وضعیت تمرین چطوره؟
‫کارهای کاپیتانی و برگشتن جسیکا
‫خوبه، همه چیز رو به راه‌ست
‫ایول، خوبه
‫- خدافظ ‫- خدافظ
‫هانا باید قدرتش رو پس میگرفت
‫نمیخوای راجع به عکس ازش بپرسی؟
‫اعتمادم بهش هنوز در همون حد دیروزه
‫چطور میتونی به این فرشته خفته بی‌اعتماد باشی؟
‫نشستی چی رو نگاه میکنی؟
‫جاستین، فکر میکنی تا وقتی کسی بیاد مراقبت باشه
‫بتونی خودت رو جمع و جور کنی؟
‫من داره دیرم میشه ‫باید برم مدرسه
‫من خوبم. نیازی به پرستار ندارم
‫فقط این خونه کوفتی خیلی سرده
‫- لرزش گرفته، تب کرده ‫- لرزت گرفته، تب کردی
‫خب، یک پتو دیگه بده بهش
‫- یه دوش هم بگیری بد نیست ‫- اونقدر هم داغون نیستم
‫بوی سگ مرده میدی ‫یه دوش بگیر، لطفاً
‫اوه، چقدر گرسنه‌ام
‫چطور میتونی گرسنه باشی؟ ‫تو که هرچی خوردی، بالا آوردی
‫خب شاید دلیلش همین باشه
‫برو حموم
‫این رو دیدی؟
‫خدای من، کسی توی کلاستون بوده
‫که این دختره هانا ‫باهاش رابطه نبوده باشه؟
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫هر روز، اسم یک پسر جدید ‫به داستان باز میشه
‫عجیب نیست چرا اسمش بد در رفته بوده
‫فقط خوشحالم که فردا این مسائل ‫برای تو تموم میشه
‫و حدالامکان از این بلبشو فاصله میگیری
‫اوهوم
‫هی، مامانت فکر میکنه داری از ما دوری میکنی
‫دوری؟ نه بابا ‫این چه حرفیه؟
‫فقط یه خرده درگیرم، میدونی که؟
‫نمیشه که همه غذاهات رو توی اتاقت بخوری
‫آخه کلی کار ریخته سرم
‫چطوره امشب با من بیای ‫و یک استراحتی به خودت بدی
‫سینما کرستمونت، ورتیگو رو آورده ‫[فیلمی از الفرد هیچکاک]
‫بریم باهم ببینیمش
‫اوه، عجب، آم، من ...
‫صدای دوشه؟
‫آره، آره، من، آم ...
‫گفتم تا آب گرم میشه ‫بیام یک کم خوراکی برای خودم بردارم
‫این آبگرمکم جدیده زمان میبره تا گرم بشه
‫- نباید اینقدر طول بکشه ‫- مسئله مهمی نیست
‫نه، بعضی وقت‌ها درجه‌ش روی سرده
‫مشکلی نیست، بیا قهوه بزن
‫میرم برای خودم میریزم ‫گفتی شب بریم سینما؟
‫خیلی عالیه، باشه، ممنون
‫این چه وضعیه؟
‫آره، بابا آبش خیلی داغه ‫آبگرمکن عالی کار میکنه
‫- لعنتی ببخشید ‫- ساکت باش
‫باشه
‫میشه بری بیرون؟
‫باید یه جوری رفتار کنیم انگار من توی حمومم، احمق
‫خب میشه شامپو رو بدی؟
‫باید با این بچه‌ها همدردی بشه الیویا
‫من نگران فراخوندن رایان شیور هستم ‫استشهاش عملاً پر از خودبینی بود
‫ما داریم تکه‌ها رو کنار هم میذاریم
‫باید شعر هانا رو جز مدارک به شمار بیاریم
‫و اون کسیه که ...
‫چاپش کرده
‫صبح بخیر
‫- سلام، من اندی هستم ‫- اوه، البته، یادم هست
‫- امروز ما رو همراهی می‌کنین؟ ‫- نه
‫خب، چند لحظه‌ای تنهاتون میذارم
‫من میخوام کنارت باشم
‫باید باشم ‫و متاسفم که تا به امروز نیومدم
‫حرف‌هایی که اونجا میزنن
‫چیزهایی که میشنوی ‫تو باهاش آشنایی نداری
‫یاد میگیرم
‫نمیدونم، مطمئناً خونه باغ که نیست
‫خب، پس کجاست؟
‫میتونم از یکی از بچه‌ها بپرسم ‫و آمارش رو در بیارم ...
‫نه، تا پاک نشدی همین‌جا میمونی ‫به خاطر جسیکا
‫نشون چند نفر میدمش ...
‫نه، نیازی نیست، ممنون
‫لعنتی، تف توش
‫صبرکن ببینم ...
‫اون قراره مراقبم باشه؟ ‫پس شری چی شد؟
‫شری نمیتونست دو بار پشت سر هم بپیچونه ‫بعد از ظهر اون میاد
‫فکر میکردم اون نمیخواد هیچ کاری ‫به من داشته باشه
‫همینطور هم هست
‫پس دهنت رو ببند و نرو رو اعصاب
‫خودت نرو روی اعصاب
‫درضمن اگه روی کاپشنم بالا بیاری ‫دهنت رو سرویس میکنم
‫خوبه
‫خب، دفترچه راهنمای سم زدایی ‫و راهکارهای احتمالی روی میزه
‫حواستون باشه کسی نبینتون ‫من دیگه برم
‫خوش بگذرونین ‫همدیگه رو سالم بذارین
‫خداحافظ
‫ولی خب، همونطور که توی تقریبا ‫توی تمام دبیرستان‌ها همینطوره
‫ما چیزی رو که متوجه‌ش نشیم ‫به سخره میگیریم
‫کاری که بچه‌های لیبرتی با هانا کردن
‫کارکنان مدرسه چطور؟
‫نگرانی‌شون رو در مورد محتوای خودکشی محور شعر ‫ابراز نکردن؟
‫اون شعر توی کلاس خانوم کیوزاک بلند خونده شد ‫همین
‫پس هیچکس توجه‌ای
‫به درخواست کمکِ شاعر ناشناس نکرد
‫یا از شما نپرسید که چه کسی اون رو نوشته؟
‫نه، هیچکس جدی نگرفت
‫ولی خب، کلا هم این چیزها رو زیاد جدی نمیگیرن
‫آقای داون؟
‫دفتر من، فوراً
‫فکر میکنم بدونی چرا گفتم بیای اینجا
‫آره، میدونم
‫میخوای راجع به این‌ها باهام صحبت کنی؟
‫صبرکن ببینم، برای این‌ها گفتین بیام دفتر؟
‫تو این عکس‌ها رو گرفتی
‫آره، پارسال
‫چطور این عکس‌ها رسیدن به "جنده مست"؟
‫آقای پورتر، من اون کار رو نکردم
‫من رفتم کلاس عکاسی
‫و تاریخچه چاپگر نشون میداد ‫اون روز تو واردش شده بودی
‫حتماً وقتی توی تاریک‌خونه بودم ‫یکی از سیستم استفاده کرده
‫خب
‫خب، میدونیم کی ممکنه همچین کاری با جسیکا بکنه؟
‫همونی که دوربین من رو داغون کرد ‫کسی پیداش کرد؟
‫من و جسیکا مورد آزار قرار میگیریم
‫ولی هیچکس نمیره اون کسانی که لیافتش رو دارن ‫آزار بده
‫فکر میکنم این موضوع قابل تغییره
‫تا به چشم خودم نبینم باور نمیکنم
‫مگه الان وقت کلاس مهارت‌های وِیژه‌ت نیست؟
‫حالم از اون کارا به هم میخوره ‫باید دوباره این‌ها رو گوش بدم
‫الکس، آه ...
‫اون سری هم چندین بار گوش دادی
‫آره، میدونم، منتها ...
‫بارها به نوار خودم گوش دادم ‫منطقی به نطر نمیرسه
‫انگار یه چیزیش کمه
‫میخوای ...
‫راجع بهش صحبت کنیم؟
‫- مگه الان همین کار رو نمیکنیم؟ ‫- گمونم چرا
‫هی، اون یارو داره چه کار میکنه؟
‫زمین رو گچ میریزه
‫اون دستگاهش چیه؟
‫نمیدونم، فکر کنم ماشین گچ ریزی چیزی بهش بگن
‫من باید برم
‫نمیدونم اسمش دقیق همینه یا نه
‫نه، من ...
‫- زیاد عمیق گوش نده، باشه؟ ‫- اوکی
‫چیزی حس نمیکنی ‫تا وقتی که طوفان شروع میشه
‫برای همین اون کار رو کردی الکس؟
‫نمیتونم وانمود کنم میدونم توی سر یک نفر دیگه ‫چه چیزی میگذره
‫شعر همینه
‫اکثر شعرای گروه ما در مورد مسائل ‫تاریک و داغون می‌نویسن
‫پس شما نمیدونستین هانا توی شعرهاش ‫داره تقاضای کمک میکنه
‫یا اینطور که خواهان میخواد ما باور کنیم
‫ولی از مدرسه انتظار دارین ‫به همچین نتیجه‌ای برسن؟
‫خب مگه شغلشون همین نیست؟
‫عذر میخوام، ولی خب من که مدرک روانشناسی ندارم
‫معلم هم نیستم
‫رایان، درسته که تو روی خیلی از شعرهای دیگه هانا
‫باهاش همکاری کردی؟
‫بله، بعضی شعرهاش
‫این‌ها رو به خاطر میاری؟
‫بله، شعرهای دفترچه خاطرات هاناست
‫مدارک خوانده اف، عالی جناب
‫رایان، تو روی این شعر با هانا همکاری کردی؟
‫بله
‫میشه لطف کنی برای دادگاه بخونیش؟
‫"اوه، میوه ممنوعه، چه ترش ‫و چه شیرین ..."
‫"من رو از بهشت بیرون کردن
‫فکر نمیکنم دلم برای اونجا تنگ بشه
‫ولی با این حال، دلم میخواد ‫یک گاز دیگه بزنم"
‫از اونجوری که غزل رو واژگون کردی خوشم اومد. ‫خوب بود.
‫چندتا استعاره‌ی واضح داشت،
‫ولی یه جهان‌شمول‌بودنی داره.
‫من فقط...
‫شرمنده، ادامه بده.
‫می‌خواستم بگم، در عجبم که شاید بهتر باشه ‫یه کم بیشتر عمیق شی.
‫ولی گفتی یکی دیگه داری که می‌خوای بخونی؟
‫
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫ببین، می‌دونم ابلهانه به نظر میاد، ‫ولی قانون استفاده نکردن از گوشی یه علت خیلی خوبـ...
‫جاستین فولی؟
‫خفه شو. تو...؟
‫صبر کن ببینم.
‫وای خدا.
‫- اون میوه‌ی ممنوعه‌ته؟ ‫- نخیر، نیست.
‫- فقط بعضی‌وقتا پیامک میدیم. ‫- عه، پیامک میدین؟
‫و یه کم پای تلفن حرف می‌زنیم.
‫- از کِی تا حالا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اون روزی بهم پیامک داد ‫که معذرت‌خواهی کنه،
‫و بعد باز پیام داد، روز بعدشم داد. ‫در نهایت، من دیگه بهش بی‌توجهی نکردم.
‫و حس خوبی داشت که می‌دونستم ‫اوضاع اونجوری که همه فکر می‌کنن
‫- به پایان نرسید. ‫- چی...؟
‫- خودت همین الان بهم گفتی عمیق‌تر شم. ‫- نه توی جاستین.
‫- تو خودت گفتی اون تو رو ویران کرد. ‫- می‌دونم.
‫- می‌دونم، فقط... ‫- باشه. من متوجه‌م.
‫اون انقدر خوشگله که شرت همه‌مون می‌افته.
‫صبر کن ببینم، تو فکر می‌کنی جاستین خوشگله؟
‫البته که می‌کنم. کور که نیستم، ‫یا مثلاً، با مواد شیمیایی هم که اخته نشده‌م.
‫تو گفتی، و دارم نقل قول می‌کنم،
‫که جاستین "یک مثال از آدمای ورزشکارِ دیوثه."
‫که فقط باعث میشه خوشگل‌تر شه.
‫- آره‌ها، مگه نه؟ این خیلی نامردیه! ‫- بسیار خب، بسته دیگه.
‫دستتو گذاشتی روی اجاق گاز. ‫آخ! دیگه درستو گرفتی.
‫- بله؟ ‫- بله.
‫شمارشو از گوشیت پاک می‌کنی...
‫و خودشو از قلبت.
‫خب، احتمالاً بهتره ‫سه‌تا شعر بعدی‌مو نخونیم.
‫چرا؟
‫"ابتدا لبخندت بود که مرا گرفتار کرد.
‫"آن‌گونه‌ای که به نظرم آمد ‫خوشحال بودن برایت چقدر آسان است.
‫آن لبخندی که آرزو می‌کنم هرگز نمی‌دیدم."
‫بس کن.
‫و آیا می‌دونی این شعر ‫درباره‌ی کیه، رایان؟
‫- اعتراض دارم، شایعات. ‫- صاحب خبر حضور نداره، عالی‌جناب.
‫- اجازه میدم. ‫- و این شعر درباره‌ی کیه، رایان؟
‫نمی‌دونم.
‫
‫رایان، چطوره یه شعر دیگه رو برامون بخونی؟
‫رایان شِیوِر کوفتی.
‫هر کدوم از بچه‌هایی که رفتن دادگاه ‫کاملاً چرت و پرت تحویل دادن.
‫هیشکی اعتراف نکرده چیکار کرده. ‫فقط منم. فقط من گفتم چیکار کردم.
‫- آره، اون پسره رایان خیلی احمقه. ‫- بدترین مدل گِیه.
‫من چون گیه این حرفو نزدم.
‫ولی من زدم.
‫پسر سطحی‌بین و پر ادعاییه،
‫و هر روز مثه گی‌ها لباس می‌پوشه.
‫یه همجنسگرای کلاسیکه.
‫جهت اطلاعت، چاد هم گیه.
‫واسه همینه که می‌تونه چیزایی بگه ‫که باقی‌مون نمی‌تونیم.
‫و اگه یه وقت خواستی رایان رو اذیت کنی،
‫این یه اپه که به دردت می‌خوره.
‫من شرط رو سه‌تا مستطیلی بردم بالا.
‫اگه من ببرم، می‌تونیم بریم بیرون.
‫- نخیر. ‫- بیخیال دیگه، فقط بریم قدم بزنیم.
‫نخیر. متاسفم.
‫خودت شنیدی رئیس چی گفت.
‫به علاوه، از هر دو طرف قانون ‫دارن دنبالت می‌گردن.
‫ار کِی تا حالا تونی پَدیا از اینجور مضخرفات می‌ترسه؟
‫یا خدا.
‫تو واقعاً می‌ترسی.
‫چرا؟
‫من و برادرام، یه یارویی رو گرفتیم کتک زدیم.
‫چند هفته بعدش رفت شکایت کرد.
‫این بار دومم بود که قانون‌شکنی کردم، ‫الان در عفو مشروطم.
‫اگه با تو دیده بشم، می‌گیرنمون،
‫که یعنی بار سوم، ‫که اینم یعنی می‌افتم زندان.
‫لعنت.
‫چه بلایی سر تو اومد؟
‫- مجبور نیستی بهم بگی. ‫- نه، نه، نه.
‫عیب نداره.
‫من رسماً بیشتر پولمو به باد دادم
‫همون چند هفته‌ی اولی که بیرون بودم،
‫توی مُتل و اینا زندگی می‌کردم.
‫آره، قرص آکسی می‌خوردم ‫که یه کم حالم جا بیاد، ولی...
‫این قرصا خیلی گرونن،
‫و هروئین ارزونه.
‫همین شد که می‌دونی، الان اینجائم.
‫توی دستشویی اتاق کِلِی جنسن ‫می‌رینم به خودم.
‫کفشای کوفتیت رو بپوش.
‫پس پدر و مادرت بابت دیروز ‫عصبانی نبودن؟
‫نه. ناامید شده بودن.
‫ناامید شده بودن. از این حرف پدر و مادرا متنفرم.
‫به علاوه، اونا می‌خوان من برم به جلسات گروه‌درمانی ‫و با یکی صحبت کنم.
‫- همیشه می‌تونی با من صحبت کنی. ‫- منم همینو گفتم.
‫آره، هر دفعه تلاش نمی‌کنم ‫بوست کنم یا چیزی.
‫آره.
‫در رابطه با اون، من...
‫نه، میگم، مجبور نیستیم که...
‫مجبور نیستیم اونجوری باشیم، ‫می‌دونی، تا ابد، پس...
‫باشه.
‫ممنون.
‫من به نوارا گوش دادم.
‫کِلِی آخر سر دادشون بهم.
‫یا خدا.
‫تو...
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫تو چی؟
‫تو هرگز داستان کامل رو درباره‌ی برایس ‫برام تعریف نکردی.
‫اگه می‌خواستم در این باره صحبت کنم ‫می‌رفتم به اون جلسه‌ی گروه‌درمانی مسخره.
‫باشه.
‫آره‌، متوجه‌م.
‫حتی خودمم داستان کامل رو نمی‌دونم.
‫- همه‌شو به یاد نمیارم. ‫- آره، منم همینطور.
‫ایناها.
‫گمونم یکی از اون دستگاه‌های گچ‌ریزی رو ‫یه‌جایی توی این عکس دیدم.
‫که چه معنایی داره؟
‫عکسا رو توی مدرسه گرفتن.
‫و؟
‫برای پرونده‌ی تو خیلی مهم میشه.
‫و؟
‫و وای خدا، ایناهاش.
‫ما باید اون اتاق رو پیدا کنیم.
‫"آیا آن هدف را دوباره و دوباره بر پشتم بنهم؟
‫یا تا به آخر عمر ‫در هوس آنچه باشم که نباید داشت؟"
‫الان سه‌تا شعر خونده‌ای، ‫پس دوباره می‌پرسم،
‫این شعرا درباره‌ی کی بودن؟
‫اعتراض دارم. سوال پرسیده و جواب داده شده.
‫- عالی‌جناب؟ ‫- من اجازه میدم.
‫شعر درباره‌ی کیه، رایان؟
‫جاستین فولی.
‫پس بعد از اونکه جاستین فولی، ‫به نقل از خود هانا،
‫"اون رو ویران کرد و اعتبارش رو نابود،"
‫بازم هانا باهاش در ارتباط بود؟
‫بله.
‫- و بازم درباره‌ش شعر می‌نوشت؟ ‫- بله.
‫تقریباً شش شعر. ‫آیا بازم اشاره‌ای کرد به افسردگی داشتن
‫و یا درخواست کمک کردن؟
‫خیر.
‫و تا جایی که تو آگاهی داری،
‫آیا هانا ارتباط شخصی‌اش رو ‫با جاستین حفظ کرد؟
‫من...
‫نمی‌دونم.
‫عه... سلام.
‫تو بهم پیام دادی گفتی اینجایی.
‫هرگز فکر نمی‌کردم بیای ‫دیدنم.
‫آره، خب...
‫یهو هوس کافه‌لاته کردی؟
‫در واقع، فکر می‌کنی اینجا نوشابه‌ی ورزشی دارن؟
‫حدس می‌زنم نداشته باشن.
‫آره، من در واقع تا حالا اینجا نیومده‌م.
‫خب، هیچ‌کدوم از دوستات هم تا حالا ‫اینجا نیومدن، پس جای امنیه.
‫منظور من این نـ...
‫من فقط...
‫ما مدتیه که واقعاً با هم صحبت نکرده‌ایم...
‫واسه همین من فکر کردم شاید بخوام ببینمت، ‫همین.
‫خب، توی مدرسه که منو می‌بینی.
‫آره، ولی خودت که می‌دونی توی مدرسه چجوریه.
‫واثعاً نمی‌دونم. چجوریه؟
‫ببین، منم این وضعو دوست ندارم.
‫ولی وقتی توی مدرسه به یه چیزی بشناسنت، ‫دیگه همینیه که هست.
‫به نظر میاد با چیزی که تو رو باهاش می‌شناسن ‫راحت‌تر میشه زندگی کرد تا با مال من.
‫ببین، من که گفتم متاسفم.
‫چند ماهه که دارم اینو میگم.
‫- بیشتر توی پیامک گفتی. ‫- خب...
‫واقعاً متاسفم.
‫ببخشید دیر کردم.
‫- اوا، سلام، جاستین. ‫- سلام، سلام.
‫چه خبرا؟
‫آره، الان داشتیم تکالیف مدرسه‌مونو ‫تموم می‌کردیم، پس...
‫- آره، توی مدرسه می‌بینمت. ‫- حتماً. توی مدرسه باهات صحبت می‌کنم.
‫ببین، یهو سر و کله‌ش پیدا شد.
‫من ازش نخواستم بیاد.
‫می‌دونم.
‫- باشه، می‌دونم. دست از سرم بردار. ‫- پاکش کن، هانا، پاک کن.
‫پاک کن.
‫هانا درباره‌ی اشتیاق داشتن، ‫درباره‌ی عشق و نبود عشق نوشت.
‫چرا هیچ‌کدوم از اون شعرا رو منتشر نکردی؟
‫چون اصلاً خوب نبودن.
‫رایان، راستشو بگو.
‫تو اون شعر رو ازش منتشر کردی ‫نه به خاطر اینکه حقیقتِ نوشته‌های هانا بود،
‫بلکه به این خاطر که فکر کردی ‫این شعر بیشتر بقیه رو شوکه می‌کنه، مگه نه؟
‫نخیر.
‫هانا خوشحال نبود. ‫اون به شدت ناراحت بود و درد می‌کشید.
‫چونکه تنها بود ‫درباره‌ی جاستین و پسرای دیگه می‌نوشت.
‫شعرا درباره‌‌ی اونا نیستن، ‫درباره‌ی چیزی‌ان که اونا تمثیل می‌کنن.
‫درباره‌ی کارایی‌ان که اونا باهاش کردن ‫و کاری که شما همین الان داری...
‫سوال دیگه‌ای ندارم، عالی‌جناب. ‫متشکرم، رایان.
‫من می‌خوام از شاهد سوال بپرسم، عالی‌جناب.
‫رایان، فکر می‌کنی چرا هانا ‫به پیام دادن به جاستین ادامه داد؟
‫جاستین فولی یه تصمیم بد بود.
‫و همه‌ی ما تصمیمای بد می‌گیریم.
‫مخصوصاً وقتی که به طرز ناامیدکننده‌ای تنهاییم.
‫- فکر کنم دیگه وقتشه برگردیم. ‫- نه بابا.
‫بیرون هوا خیلی خوبه.
‫یه کم هوای تازه می‌خوریم، ‫یه کم ویتامین دی جذب می‌کنیم.
‫- آره. ‫- یه کم... یه کم...
‫- ای وای. ‫- بیخیال بابا.
‫لعنت.
‫- شرمنده. ‫- وای خدا، رفیق.
‫با مردم صحبت نکن.
‫فقط داشتم از اون خانومه ‫که گرمکن بنفش تنش بود معذرت‌خواهی می‌کردم.
‫
‫من نمی‌فهمم چرا داری ‫مامور مخفی‌بازی درمیاری.
‫عه واقعاً؟ تو نمی‌فهمی
‫ممکنه کسایی باشن ‫که خوشحال نشن تو برگشتی؟
‫جسیکا می‌خواد من برگردم.
‫فقط همینه که مهمه.
‫آره. آره.
‫- درسته؟ جسیکا همینو گفت دیگه، درسته؟ ‫- من باهاش حرف نزدم، کِلِی زد.
‫کِلِی گفت جسیکا می‌خواد من اینجا باشم.
‫فکر نکنم...
‫به این سادگیا باشه.
‫- فکر کنم جسیکا... ‫- چیه؟ چی شده؟
‫اون ماشین به نظرت آشنا نیست؟
‫- ماشین کیه؟ ‫- نمی‌دونم. ولی واضحه که،
‫به مدرسه‌ی ما میره. ‫پس دیگه به آرزوت رسیدی.
‫همه می‌فهمن تو برگشتی.
‫- حوشحالم که اومدی. ‫- منم همینطور.
‫- نشستن توی دادگاه خیلی سخت بود. ‫- امروز روز خوبی بود.
‫باور کن می‌تونه خیلی بدتر شه.
‫حرفتو باور می‌کنم.
‫فردا می‌بینمت.
‫خوبه که کنار همدیگه می‌بینمتون.
‫- برای هیئت منصفه هم خوبه، درسته؟ ‫- به این فکر نمی‌کردم.
‫- خب، من می‌کنم. ‫- باشه، متوجه‌م.
‫ولی نگرانتم.
‫به راحتی میشه برگشت به عادتای قدیمی،
‫به راحتی میشه به کسی تکیه کرد ‫که اثبات کرده غیر قابل اعتماده.
‫نگران نباش.
‫من دیگه فراموشش کرده‌م.
‫خیلی از ما حتی وقتی که باید چیزی رو ول کنیم ‫بازم بهش می‌چسبیم.
‫- لعنت. ‫- کف زمین به عکس نمی‌خوره.
‫مبلی هم نیست.
‫لعنتی.
‫باید یه اتاق ورزشی‌ای جایی باشه.
‫شاید جاستین بتونه کمک کنه.
‫بایدم این حرفو بزنی.
‫یعنی چی؟
‫- چطوری می‌تونی به این سرعت ببخشیش؟ ‫- من نگفتم بخشیدمش.
‫اصن چرا دخترا از پسرایی مثه جاستین خوششون میاد؟ ‫تو چرا ازش خوشِت اومد؟
‫اون همیشه آدم عوضی‌ای بوده. ‫بهترین دوستش یه متجاوزه.
‫اون موقع که اینو نمی‌دونستم.
‫بهت هشدار دادن.
‫- کت بهت هشدار داد. ‫- عه، پس تقصیر منه؟
‫- من اینو نگفتم. ‫- پس چی داری میگی؟
‫من فقط...
‫متوجه نمیشم چرا آدما کسایی رو دوست می‌دارن ‫که براشون خوب نیستن.
‫نمی‌دونم چی بهت بگم.
‫ما خودمون انتخاب نمی‌کنیم عاشق کی میشیم.
‫آره.
‫همینو بگو.
‫مطمئنی جاستین بود؟
‫من که اینو شنیدم.
‫چرا باید همراه تونی باشه؟ ‫فکر می‌کنی برگشته شهادت بده؟
‫- من که نه می‌دونم نه برام اهمیتی داره. ‫- بسیار خب، گوش کنین.
‫آدمای ایالت فردا میان اینجا ‫بازدید کنن.
‫پس اگه نگران این موضوع هستین،
‫بیاین دفترم صحبت کنیم.
‫
‫واسه فردا آماده‌ای؟ واسه دادگاه؟ ‫می‌خوای من باهات بیام؟
‫لزومی نداره، مربی. ولی ممنون.
‫فکر می‌کنی واسه همین برگشته؟
‫چمیدونم. بیخیالش شو.
‫برو. همه‌چی مرتبه.
‫آره، هِی همینو میگی.
‫تو بهم میگی هوای همه‌چیو داری، ‫ولی من چیزی نمی‌بینم.
‫و تو واسه چی انقدر اهمیت میدی؟
‫به خاطر تو، رفیق. به خاطر خودمون. ‫به خاطر ایالت.
‫ترتیب همه‌شو داده‌م.
‫برو شاش مصنوعی‌تو بگیر.
‫زکی، داری میای؟
‫نه، من خوبم، برادر. بهش نیاز ندارم.
‫نمیری چُقُلی ما رو بکنی که، هان؟
‫چطور؟ فکر می‌کنی من خبرکِشم؟
‫نه، البته که نه. ‫من فقط آرزو می‌کنم که ای کاش ژن‌های تو رو داشتم.
‫کارِت خوب بود.
‫لطف داری.
‫هواتو دارم، برادر.
‫- ممنون، رفیق. ‫- خواهش.
‫ممنون، خانوما.
‫احتمالاً دارم بیش از حد بهش فکر می‌کنم،
‫ولی هر دختری نمی‌تونه ‫پدر و مادر دوست‌پسرشو ببینه، درسته؟
‫- آره. فعلاً، دختر. ‫- خدافظ.
‫هِی، جس.
‫- امروز کارِت عالی بود. ‫- ممنون.
‫شرمنده که مجبور شدیم زود تمرین رو تموم کنیم.
‫من باید برم خونه لباس عوض کنم ‫چون شام قراره بریم پیش پدر و مادر برایس.
‫- اصلاً نمی‌دونم چی می‌خوام بپوشم. ‫- آره.
‫من مطمئنم می‌تونی هرچی خواستی بپوشی، ‫کلویی، و اونا بازم عاشقت میشن.
‫جس.
‫ما یه مرد برات پیدا می‌‌کنیم، باشه؟ ‫فقط باید بزاری من کمکت کنم.
‫جدی میگم. من یه جورایی به مهارتای ‫دوست‌پسر کردنم برای بقیه افتخار می‌کنم...
‫ببین، کلویی، من یه دوست‌پسر کوفتی نمی‌خوام.
‫خب؟
‫آخرین چیزی که الان در زندگیم نیاز دارم ‫یه پسر کوفتی به دردنخوره.
‫و این که هِی تو اینو پیشنهاد میدی...
‫نشون میده درست همونقدری که فکرشو می‌کردم ‫چیزی سرت نمیشه.
‫من داشتم تلاش می‌کردم دوست هانا باشم.
‫منم درست به اندازه‌ی اون به یه دوست نیاز داشتم.
‫سلام.
‫من...
‫با هانا دوست بودم، و از خودم ‫ناامیدش کردم، و بابتش متاسفم.
‫فقط می‌خواستم بیام اینجا و بگم ‫کاری که دارن باهاش می‌کنن خیلی گهه.
‫دستت درد نکنه.
‫میشه من...؟
‫می‌تونم درباره‌ی دفتر خاطرات هانا ‫چندتا سوال ازت بپرسم؟
‫
‫بله، البته.
‫هانا در سه شعر مختلف ‫به "باشگاه" اشاره می‌کنه.
‫"بعد از باشگاه یه چیزی تغییر کرد.
‫"برای یه لحظه تصور کردم ‫من یکی از اون انسان‌های ممتازم،
‫ولی هرگز نمی‌بایست به اون باشگاه ‫می‌رفتم."
‫"در کاپشن خوش‌شانسیش که روش یه حرف الفبائه."
‫- این باید جاستین باشه، درسته؟ ‫- می‌تونه باشه.
‫نمی‌دونم.
‫من چیزی درباره‌ی یه باشگاه به یاد نمیارم.
‫لعنتی.
‫خیلی خب، "مزاحم چی"؟
‫به اونم چندبار اشاره میشه. ‫یه شعر کامل درباره‌ش هست.
‫"بعضی مواقع مزاحم ‫نیازی نداره یه پنجره رو بشکونه.
‫بعضی مواقع خودش کلیدو داره."
‫این یکی رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫من فکر می‌کنم درباره‌ی ‫قلدری کردن‌های توی مدرسه‌ست.
‫خونه در حال آتیش گرفتنه،
‫ریه‌هاش دارن پر از دود میشن،
‫و اون مزاحم،
‫هانای دیگه‌ایه که ‫همه فکر می‌کردن می‌شناسن.
‫نه، این با عقل جور درمیاد.
‫اصلاً به درد نمی‌خوره، رایان.
‫هِی درباره‌ی چرت و پرتای مختلف می‌نویسیم، ‫و هیچی هرگز تغییر نمی‌کنه. من دیگه بسمه.
‫هانا، تو یه موهبت داری. ‫من اجازه نمیدم بندازیش دور.
‫موهبت؟
‫- انقدر راحت اینو میگی انگار جداً اینو می‌دونی. ‫- می‌دونم.
‫خب، ای کاش خودمم می‌دونستم.
‫ای کاش نیازی نداشتم بقیه بهم بگن ‫من خوبم،
‫یا اینکه ازم خوششون میاد، ‫ولی نیاز دارم.
‫اینا خیلی چیزای عالی‌ایه. ‫باید درباره‌ی همینا بنویسی.
‫نه.
‫دیگه نوشتن درباره‌ی احساساتم بسه. ‫می‌تونیم فقط احساساتمونو بخوریم؟
‫آره، کاملاً می‌تونیم بشینیم احساساتمونو بخوریم.
‫بستنی وانیلی می‌خوری ‫یا بستنی نعنایی با دونه‌های شکلات؟
‫خواهش می‌کنم. وانیل که طعم نیست. ‫یه روش برای پذیرش شکست خوردنه.
‫هانا خیلی بااستعداد بود، ‫ولی خودش نمی‌دونست.
‫اون از سر عشق و نیاز می‌نوشت.
‫و من می‌خواستم بهش نشون بدم
‫اون حس خوبی که پیدا می‌کنی ‫وقتی بقیه از کارِت خوششون میاد
‫درست به اندازه‌ی عشق ‫خوبه.
‫واسه همین شعرشو دزدیدم.
‫فقط یه دونه شعرشو دزدیدم.
‫ولی من اشتباه می‌کردم.
‫متاسفم که نمی‌تونم بیشتر کمک کنم.
‫بعضی‌وقتا فکر و خیال می‌کنم که پاسخ تمام سوالا ‫توی این ورق‌های تیکه‌پاره‌ن.
‫من که فکر نکنم...
‫من تصور می‌کنم اونا فقط شروع‌های کاذبن یا...
‫چیزایی که هانا خجالت می‌کشید ‫حتی پیش خودش بهشون اعتراف کنه.
‫چرا هانا ارتباطش با جاستین رو حفظ کرد؟
‫از سر تنهایی.
‫تنها بودن در سن ماها می‌تونه خیلی سخت باشه.
‫فقط توی سن شماها نیست.
‫اونچه که هانا بیش از هر چیز بهش نیاز داشت ‫عشق بود.
‫ارتباط انسانی بود.
‫«دنبال دوست می‌گردی؟»
‫«بله، می‌گردم»
‫تو از چیِرلیدری کنار نکشیدی ‫به خاطر اینکه جاستین برگشته؟
‫آره، خبر توی این راهروها سریع به گوش همه می‌رسه.
‫واسم مهم نیست.
‫- برات مهم نیست جاستین برگشته؟ ‫- نه.
‫می‌دونه کجا می‌مونه؟
‫جاستین هم به کمک نیاز داره.
‫باید توی مدرسه ثبت نام کنه.
‫تنها آدرسی که من ازش دارم ‫آدرس پدرش توی شهر ساکرامنتوئه.
‫خب.
‫جس، باهات روراست صحبت می‌کنم.
‫من می‌دونم چه حسی داره که تلاش کنی قوی باشی
‫و تمام مشکلاتت رو پیش خودت نگه داری.
‫ولی این کار جواب نمیده.
‫مجبور نیستی با من صحبت کنی.
‫ولی با یکی صحبت کن.
‫اگه مجبور نیستم باهات صحبت کنم، ‫می‌تونم برم؟
‫جاستین هرگز پدرشو ندیده.
‫مامانش با یه موادفروش ‫به اسم سث زندگی می‌کنه.
‫- فکر می‌کنی اون از کلویی خوشش میاد؟ ‫- مادرت؟
‫- آره. ‫- البته که خوشش میاد.
‫کلویی دختر عالی‌ایه. خیلی خوشگله.
‫آره، مغزشم درست کار می‌کنه. ‫نمره‌هاش بهتر از منن.
‫وفادار هست؟
‫آره.
‫این مهمه.
‫- خوب دختری انتخاب کردی. ‫- ممنون، بابا.
‫بفرما.
‫
‫شماها خیلی خوشحال به نظر میاین، شما دوتا.
‫آره، کاملاً. برایس تمام مدت ‫خیلی با من مهربونه.
‫- مهربونه؟ ‫- آره.
‫خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫به حاطر چیرلیدریه. ورزش پرفشاریه.
‫متوجه‌م.
‫تو چجوری از برگشتن جاستین خبر داری؟
‫چون دیروز که با جسیکا ماشینتو گرفتیم و مدرسه رو پیچوندیم ‫اون بهم گفت.
‫گفت کِلِی رفته پیداش کرده.
‫- کِلِی؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، می‌دونی داره کجا زندگی می‌کنه ‫یا واسه چی برگشته؟
‫نه، زک، و واقعاً برام مهم نیست.
‫چرا همیشه همه‌چیز ‫درباره‌ی جاستینِ کوفتیه؟
‫آروم باش، رفیق. نیست.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫من و جسیکا دیروز همدیگه رو بوسیدیم.
‫جداً؟
‫رفیق، چقدر عالی.
‫این عالیه؟
‫آره، ولی بعدش یهو به هم ریخت.
‫و الان اوضاع بینمون ‫خیلی عجیب‌غریبه.
‫آره، با عقل جور درمیاد ‫که یهو به هم بریزه.
‫آره، ولی من هنوز فکر می‌کنم ‫یه ارتباطی با جاستین داره.
‫و می‌دونی چی به گا رفته‌تر از همه‌ست؟
‫وقتی همدیگه رو بوسیدیم، ‫من اصن نتونستم چیزی احساس کنم.
‫- منظورت از لحاظ احساساتیه، یا...؟ ‫- نه، اون پایین رو میگم.
‫فقط بی‌حس بودم.
‫از وقتی از کما به هوش اومدم ‫چیزی احساس نکرده‌م.
‫- پورن رو امتحان کردی؟ ‫- آره، البته که پورن رو امتحان کردم.
‫ولی فکر کردم با یه آدم واقعی، ‫شاید، می‌دونی.
‫آره. خب، رفیق، حقیقتشو بخوای ‫بالاخره اتفاق می‌افته.
‫فقط باید دختر مناسبو پیدا کنی.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫بسیار خب، وقتی تو دختر مناسبت رو پیدا کردی ‫بهم بگو.
‫شاید یه دوستی داشته باشه ‫که از پسرای لاغرمُردنی و شکسته خوشش بیاد.
‫تا ابد که شکسته نمی‌مونی.
‫شروع کن، یالا.
‫متاسفم، شری.
‫با باباش رفت سینما.
‫- حتماً یادش رفته بهت پیامک بده. ‫- آره، حتماً.
‫من خوشحالم که شما دوتا دوباره با هم دوستین.
‫می‌دونم مکشلات زیادی رو پشت سر گذاشته‌این.
‫آره، همینطوره.
‫فکر کنم کِلِی هنوز داره روی این کار می‌کنه ‫که منو ببخشه.
‫- خب، اگه ازت خواسته بیای با هم درس بخونین... ‫- آره.
‫در واقع، چطوره بمونی؟ ‫منتظرش بمون.
‫باشه.
‫می‌تونم برای یه پرونده‌ای که دارم روش کار می‌کنم ‫یه سوالی ازت بپرسم؟
‫بیا تصور کنیم یه دختر و پسر ‫خیلی به هم پیام می‌دادن،
‫و بعد یهویی پیام دادنشون متوقف میشه، ‫این یعنی چی؟
‫خب، احتمالاً با هم قرار میذاشتن، درسته؟ ‫بعدش به هم زدن.
‫اگه هرگز با هم قرار نذاشته باشن چی؟
‫احتمالاً فقط یه بار با هم بوده‌ن.
‫هانا خیلی زیاد دنبال ارتباط برقرار کردن با یکی دیگه بود،
‫و من بهش خیانت کردم.
‫گمونم من باعث شدم ‫حتی بیشتر از قبل تنها بشه.
‫و گمونم می‌دونم اون چه احساسی داره.
‫امروز چطور بود؟
‫در واقع عالی نبود.
‫تو روبراهی ولی. من چیزی نگفتم، ‫اگه نگرانی.
‫نگران نیستم. فقط می‌خواستم بدونم ‫حالت چطوره.
‫اینجا تنهایی؟
‫- می‌خوای به ما ملحق شی؟ ‫- "ما"؟
‫کِیلب، رایان. رایان، کِیلب.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- منم...
‫چه خوب دست میدی.
‫مطمئنی نمی‌خوای به ما ملحق شی؟
‫آره، در واقع، نه، من داشت می‌رفتم. ‫علافم کردن.
‫ظاهراً کسی که باهاش قرار گذاشتم ‫امروز توی اپ ثبت نام کرده.
‫تازه‌کاره، می‌دونین که.
‫
‫اونو فراموش کن. بمون. به علاوه، من می‌خوام ببینم ‫چه حرفای لکه‌داری درباره‌ی این آقای بی‌عیب و نقص داری.
‫- عه، درباره‌ی گذشته‌ی ما می‌دونه... ‫- خیلی کم می‌دونم.
‫تو به شنیدن مضخرفات دبیرستانی علاقه‌ای نداری.
‫اگه درباره‌ی تو باشه، دارم.
‫یالا دیگه، رایان. جدی میگم. بمون.
‫چیزی که هانا نیاز داشت، یه دوست بود، ‫و من دوستش نبودم.
‫برای طولانی‌ترین زمان، ‫هیچی مثه قبل نبود.
‫چقدر می‌خوابیدم، چی می‌خوردم، ‫چی می‌پوشیدم.
‫احساس نمی‌کردم لباسام مال من باشن.
‫رنگای روشن باعث می‌شد احساس کنم آدم شیادی‌ام
‫و لباسای سیاهم به نظر نمی‌اومد ‫به قدر کافی تیره باشن، و...
‫اصن هیچی مناسب نبود. به معنای ‫واقعی کلمه، احساس می‌کردم همه‌چیز یه دروغه.
‫و هیچ‌کاری هم که می‌کردم کمکم نمی‌کرد، ‫نه نوشیدنی‌ها، نه مواد.
‫خب، من همه‌‌ی مواد مخدرها ها رو امتحان نکردم،
‫ولی بزارین بهتون بگم، گل کشیدن باعث می‌شد ‫بشینم گریه کنم و تمام احساساتم بیاد بالا.
‫ولی یه چیزی که به نظر اومد کمکم می‌کنه ‫شماها بودین.
‫و امروز سپاسگزارم که که فقط...
‫اومدن به اینجا و حرف زدن با شماها
‫چیزی بوده که منو ‫به اون کسی که هستم بازگردونده،
‫یه آدم اذیت‌کنِ پر سر و صدای زورگو.
‫ولی خودتون می‌دونین که منو دوست دارین، ‫و منم شماها رو دوست دارم.
‫متشکرم.
‫به قدر کافی طولش دادی.
‫تو از کجا می‌دونستی؟
‫درباره‌ی من.
‫نمی‌دونستم.
‫فقط با خودم گفتم اگه یه وقت اون شایعه‌ها دروغ باشن،
‫که واضحه بودن، ‫من می‌تونم برات یه چهره‌ی دوستانه باشم.
‫دوستانه و اندکی تعقیب‌کننده؟
‫من کسیو تعقیب نمی‌کنم. کمین می‌کنم.
‫- عه، باشه. ‫- و نتیجه هم داد، مگه نه؟
‫آره.
‫تای؟
‫عسلم؟
‫تای.
‫کمش کن.
‫- چی؟ ‫- صدای موسیقی رو کم کن.
‫شرمنده، چی؟
‫این...
‫عجب موسیقی‌ایه.
‫سبک پانک ــه.
‫به نظر میاد عصبانی‌ان.
‫هستن.
‫باشه.
‫درباره‌ی چی انقدر عصبانی‌ان؟
‫همه‌چی.
‫- متوجه‌م. ‫- آره.
‫آقای باربور امروز زنگ زد. ‫همون که خونه‌ش بالای خیابونه.
‫گفت تو و دوستت سایرس رو دیده ‫که توی ملکش با تفنگ شلیک می‌کردین.
‫چی؟ تفنگ شلیک می‌کردیم؟
‫اون من نبودم. نمی‌دونم...
‫- گمونم اون پیرمرده دیوونه‌ست. ‫- نه.
‫گفت تو بودی. ‫واسه همین به جای پلیس به من زنگ زد.
‫عه، صبر کن ببینم، منظورش... ‫تفنگ ساچمه‌ای سایرس رو میگه؟
‫- اینو بهت گفته؟ ‫- تفنگ ساچمه‌ای؟
‫یه تقنگقدیمی که سایرس دارتش. ‫مثه یه اسباب‌بازی می‌مونه.
‫می‌دونی، واقعی نیست.
‫- شاید اینو دیده. ‫- عه، باشه.
‫
‫ولی بازم خودت می‌دونی ‫احساس من درباره‌ی هرگونه تفنگی چیه.
‫آره. نه، می‌دونم. و تازه ‫اینو به سایرس هم گفتم.
‫واسه همینه که رفتیم به زمین آقای باربور ‫که بیشتر مراقب باشیم.
‫و این موسیقی رو سایرس بهت داده؟
‫با این لباسو؟
‫لباسا رو خودمون درست کردیم.
‫خیلی جسورانه‌ن.
‫امیدوارم برای مخاطب‌های مناسب نگه‌شون داری،
‫و تو مدرسه نپوشی.
‫آره.
‫باشه.
‫خب...
‫- تا دیروقت بیدار نمون. ‫- نمی‌مونم.
‫- شب‌خوش. دوسِت دارم. ‫- شب بخیر.
‫سلام ملیکم.
‫سلام.
‫فکر کنم دوربینت مشکلی داره.
‫آره، خراب شده.
‫اسمت چیه، عزیزم؟
‫
‫اسم من زک ــه.
‫خب، سلام، زک.
‫اگه نمی‌تونم ببینمت، ‫چجوری بدونم چقدر بزرگ و سفتی؟
‫
‫خب، من می‌تونم خودمو توصیف کنم.
‫آره. قدّم 190 ــه.
‫کلی ماهیچه دارم چون همیشه ورزش می‌کنم.
‫به نظر میاد بدن جذابی داری.
‫اینو دوست داری؟
‫آره، اینو دوست دارم.
‫- آره، خوبه. ‫- آه، آره.
‫
‫وای خدا.
‫دهنتو گاییدم! خدا لعنتت کنه.
‫چی شده؟ دوست نداری؟
‫نه. ینی، آره، دوست دارم...
‫نه، خوشم میاد. ‫مشکل از تو نیست، از منه.
‫من کار نمی‌کنم.
‫و من...
‫قدّم 190 نیست، ماهیچه ندارم، من...
‫خیلی لاغرم و قیافه‌م یه جوریه، ‫و کیرم کار نمی‌کنه.
‫خیلی خب.
‫عسلم، چند سالته؟
‫- بیست و پنج. ‫- آهان.
‫ببین، باید سنت بیشتر از 18 باشه.
‫شرمنده، بچه‌جون.
‫ببخشید، پیامکت بهم نرسید.
‫رویه‌مون اینه که اگه ماشین رو دم در دیدی، ‫از پنجره میری تو.
‫تمام خانواده‌ت یه ماشینو داره.
‫- فکر کردم ماشین توئه. ‫- ماشین من کوچیک‌تره.
‫خیلی خب، در هر صورت،
‫من بهونه آوردم و گفتم می‌خوام برم توی اتاقت ‫و از دستشویی استفاده کنم،
‫تا تونی بتونه بره، و جاستین ‫از اون به بعد خوابه.
‫خب، حد اقل کسی جاستین رو ندید.
‫آره، در اون رابطه باید یه چیزی بهت بگم...
‫کِی می‌خواستی بهم بگی ‫یکی دیده‌تت؟
‫تو کِی می‌خواستی درباره‌ی جسیکا بهم بگی؟
‫من با تونی حرف زدم.
‫- اون نمی‌خواد من اینجا باشم، ممگه نه؟ ‫- داستانش پیچیده‌ست.
‫- تو بهم دروغ گفتی. ‫- نه، من... حقیقت داره.
‫جسیکا فقط... هنوز خودش متوجه نیست.
‫نظرشو عوض می‌کنه.
‫تو باید کامل ترک کنی، و اون متوجه میشه.
‫نگاییدم اصن.
‫من دارم وقتمو تلف می‌کنم.
‫جسیکا پست‌کارتت رو نگه داشت.
‫همینطوری پیدات کردیم.
‫نگه‌ش داشت، جاستین.
‫"نانسی، من همیشه دوستت خواهم داشت. سید."
‫چرا باید نگه‌ش داره؟
‫من واقعاً دوسِش داشتم.
‫پس بمون.
‫می‌خوای بدونی چرا هانا این شعرا رو نوشت؟
‫داشت درخواست کمک می‌کرد.
‫خیلی زیاد دنبال این بود ‫که کسی صداشو بشنوه و باهاش ارتباط برقرار کنه.
‫و بقیه این طناب نجاتو گرفتن و پیچوندن.
‫سلام، بچه‌جون.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫من...
‫داشتم فکر می‌کردم شاید امشب ‫اینجا خوابیدن رو امتحان کنم.
‫واقعاً؟
‫- چه فوق‌العاده. ‫- آره، خب، عیب نداره.
‫می‌خوای پتو رو دورت محکم کنم ‫یا اینکه کار ابلهانه‌ایه؟
‫ابلهانه‌ست.
‫اونا داستان خودشو ازش دور کردن.
‫و هانا برای پس گرفتنش مبارزه کرد.
‫- تو کی هستی؟ ‫- کوین پورتر.
‫مشاور راهنمای دبیرستان لیبرتی.
‫دارم دنبال پسرتون می‌گردم.
‫چی می‌تونم بهت بگم؟ اون فرار کرد.
‫نمی‌خواین بدونین حالش چطوره، ‫یا زنده‌ست، یا...؟
‫اون می‌تونه از پس خودش بربیاد، خب؟ ‫همیشه همینطوری بوده.
‫خانم، اون 17سالشه.
‫تو کدوم دسته‌خری هستی؟
‫من مشاور راهنمای جاستین ــم، ‫کوین پورتر. و شما؟
‫من کسیم که اون ولگرد ‫هزار دلار ازش دزدید.
‫پس تو می‌خوای پولمو پس بگیری؟
‫من برای این کار اینجا نیومدم.
‫پس توصیه می‌کنم گورتو از ملک من گم کنی بیرون.
‫ببین، جاستین به یه خونه نیاز داره.
‫خونه داشت و رید بهش. ‫ختم کلام.
‫- خداحافظ. ‫- خیلی خب، من می‌خوام بری عقب.
‫- وگرنه چیکار می‌کنی؟ ‫- این کارو نکن بابا.
‫می‌خوای جریمه‌م کنی؟ هان؟
‫بیا جلو!
‫ولی در انتها،
‫داستانی که اونا تعریف کردن ‫اونقدر بلند بود که هانا فقط اونو می‌تونست بشنوه...
‫و شروع کردن به باور کردنش ‫و فراموش کرد که کی هست.
‫ای وای.
‫خیلی ساده میشه گذاشت ‫این اتفاق بیفته.
‫خیلی ساده میشه باور کرد ‫کسی هرگز نمی‌تونه تو رو بشناسه،
‫یا دوستت داشته باشه.
‫و اینکه تو تنها فردی هستی
‫که می‌دونه داری چی می‌کشی.
‫و خودتو قانع می‌کنی ‫اوضاع بهتر میشه.
‫و بعد، نمیشه.
‫-: کیانـوش و محمـد :- ‫-:: Kianoosh_93 & Dunham ::-
‫-: دانلود فیلم و سریال با لینک مستقیم :- ‫-:: NightMovie.Co ::-